Γρήγορη αναζήτηση
Η κοινωνική απομόνωση αναφέρεται στην έλλειψη κοινωνικών συνδέσεων και αλληλεπιδράσεων με άλλους. Μπορεί να έχει αρνητικές επιπτώσεις στην ψυχική και σωματική υγεία ενός ατόμου, καθώς και στη συνολική ευημερία του. Ορισμένοι άνθρωποι μπορεί να βιώνουν κοινωνική απομόνωση λόγω ποικίλων παραγόντων, όπως το να ζουν σε αγροτική περιοχή, να έχουν αναπηρίες που δυσχεραίνουν τη συμμετοχή σε κοινωνικές δραστηριότητες ή να βιώνουν διακρίσεις ή αποκλεισμό. Άλλοι άνθρωποι μπορεί να επιλέγουν σκόπιμα να είναι κοινωνικά απομονωμένοι λόγω προσωπικών προτιμήσεων ή συνθηκών. Σε περιόδους πανδημιών ή άλλων καταστάσεων κρίσης, η κοινωνική απομόνωση μπορεί επίσης να εφαρμοστεί ως μέτρο δημόσιας υγείας για την επιβράδυνση της εξάπλωσης της νόσου.
Συνέπειες Κοινωνικής Απομόνωσης
Η κοινωνική απομόνωση είναι ένα πρόβλημα της δημόσιας υγείας, που πλήττει πολλούς ανθρώπους παγκοσμίως. Ορίζεται ως η μείωση της παρουσίας κοινωνικών δεσμών και μπορεί να προκαλέσει ένα αίσθημα μοναξιάς σε ορισμένα άτομα. Ωστόσο, η κοινωνική απομόνωση είναι διαφορετική από τη μοναξιά, καθώς η μοναξιά είναι ένα συναίσθημα που αισθάνονται οι άνθρωποι καθώς δεν είναι ικανοποιημένοι με τις κοινωνικές τους σχέσεις. Η μοναξιά μπορεί επίσης να είναι προσωρινή, ενώ η κοινωνική απομόνωση μπορεί να διαρκέσει από εβδομάδες έως χρόνια. (Άρθρο)
Εκδηλώσεις της Κοινωνικής απομόνωσης
Ένα άτομο μπορεί να παρουσιάζει κοινωνική απομόνωση εάν αποφεύγει τις κοινωνικές δραστηριότητες λόγω ντροπής ή κατάθλιψης, εάν ξοδεύει πολύ χρόνο μόνος του, εάν αισθάνεται άγχος κοινωνικού τύπου, αρνητικά συναισθήματα (όπως συναισθήματα εγκατάλειψης, άσχημες σκέψεις για τον εαυτό του με περιορισμένες ή επιφανειακές κοινωνικές σχέσεις ) (Άρθρο)
Σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες περισσότερο από το ένα τρίτο των ενηλίκων άνω των 45 ετών αισθάνονται μοναξιά και το ένα τέταρτο των ηλικιωμένων άνω των 65 είναι κοινωνικά απομονωμένοι. Οι ηλικιωμένοι είναι πιο επιρρεπείς σε κοινωνική απομόνωση επειδή συνήθως ζουν μόνοι τους, ζουν σε αγροτικές περιοχές, έχουν χάσει μέλη της οικογένειας, υποφέρουν από χρόνιες ασθένειες.
Κίνδυνοι της Κοινωνικής απομόνωσης
Αν και είναι δύσκολο να μετρηθεί ο βαθμός της κοινωνικής απομόνωσης και της μοναξιάς, υπάρχουν επιστημονικά στοιχεία που υποδηλώνουν ότι πολλοί ενήλικες άνω των 50 ετών ζουν υπό αυτές τις συνθήκες, θέτοντας σε κίνδυνο την υγεία τους. Σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες, η απομόνωση αυξάνει τον κίνδυνο θανάτου από όλες τις προαναφερθείσες αιτίες. Παρουσιάζει σχεδόν το ίδιο ποσοστό θανάτου με αιτίες το κάπνισμα, την παχυσαρκία και τον καθιστικό τρόπο ζωής . Συσχετίζεται επίσης με αύξηση κατά 50% του κινδύνου άνοιας . Επιπλέον, η έλλειψη κοινωνικών σχέσεων σχετίζεται με υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακών παθήσεων και ΑΕΕ (Αγγειακού Εγκεφαλικού Επεισοδίου)
Αιτίες της Κοινωνικής απομόνωσης
Υπάρχουν πολλές αιτίες εμφάνισης κοινωνικής απομόνωσης σε κάποιο άτομο.
Μερικοί άνθρωποι αποφασίζουν εθελοντικά να απομονωθούν από άλλους (για παράδειγμα, ένα εκκεντρικό άτομο μπορεί να επιλέξει να απομακρυνθεί από τους άλλους). Ωστόσο, στις περισσότερες περιπτώσεις παρουσιάζεται η κοινωνική απομόνωση λόγω μιας σωματικής αναπηρίας ή σε χρόνιες ασθένειες, όπως καρκίνου ή μυϊκής δυστροφίας. Συχνή αιτία είναι και η συνθήκη όπου τα μέλη της οικογένειας καθώς και οι φίλοι αυτών, αρχίζουν να απομακρύνονται και να περνούν όλο και λιγότερο χρόνο με τον άρρωστο. Επίσης και ο ίδιος ο ασθενής μπορεί να επιλέξει την απομάκρυνση του από τους υπόλοιπους. Συγκεκριμένα, η κοινωνική απομόνωση είναι συχνή σε στιγματισμένα άτομα, όπως αυτά που ζουν με HIV / AIDS .
Επίσης, μια άλλη κατηγορία ατόμων που μπορεί να υποφέρουν από κοινωνική απομόνωση είναι εκείνοι με αναπτυξιακές διαταραχές, διανοητικές αναπηρίες ή νευρολογικές διαταραχές, όπως το σύνδρομο «Asperger» , λόγω χαμηλών κοινωνικών δεξιοτήτων και δυσκολιών στην επικοινωνία με άλλους.
Μια άλλη αιτία κοινωνικής απομόνωσης (ειδικά για τους άνδρες), είναι η έλλειψη εργασίας, η οποία μπορεί να προκύψει ως αποτέλεσμα απόλυσης ή παραίτησης. Εάν ένα άτομο δεν μπορεί να βρει δουλειά για μήνες ή χρόνια, αυτό ενισχύει το αίσθημα της απομόνωσης.
Ένα άτομο μπορεί επίσης να επιλέξει να απομονωθεί από την επιθυμία να αποφύγει την ταλαιπωρία, τον κίνδυνο και την ευθύνη έναντι των άλλων. Συχνά οι άνθρωποι γύρω μας είναι εχθρικοί, αγενείς, κριτικοί και δυσάρεστοι, κάτι που μπορεί να μας οδηγήσει να επιλέξουμε τη μοναξιά και την κοινωνική απομόνωση.
Σύμφωνα με μελέτες, η μοναχικότητα (αποφυγή σύναψης σχέσης) μπορεί να αυξήσει το ποσοστό κοινωνικής απομόνωσης, κάνοντας ορισμένα άτομα να καταφύγουν στο αλκοόλ ή σε άλλες ουσίες. Έτσι, η κατάχρηση απαγορευμένων ουσιών μπορεί να είναι αιτία και συνέπεια της κοινωνικής απομόνωσης.
Επιπλέον, η απώλεια ενός συντρόφου μπορεί να συμβάλει στην κοινωνική απομόνωση. Η έρευνα έχει δείξει ότι οι χήρες που έχουν διατηρήσει επαφή με φίλους ή συγγενείς έχουν καλύτερη ψυχολογική υγεία και χαμηλότερο βαθμό κατάθλιψης .
Τα αποτελέσματα της κοινωνικής απομόνωσης περιλαμβάνουν αυξημένες ορμόνες στρες και φλεγμονή, αυξημένο κίνδυνο καρδιαγγειακών παθήσεων, υψηλή αρτηριακή πίεση, στεφανιαία νόσο και χρόνιες παθήσεις, ειδικά διαβήτη τύπου 2. Η απομόνωση μπορεί επίσης να προωθήσει την ψυχική ασθένεια. , όπως κατάθλιψη, άνοια, κοινωνικό άγχος και χαμηλή αυτοεκτίμηση.
Συμπέρασμα
Το σύστημα υγείας κάθε ευνοούμενης πολιτείας πρέπει να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στον εντοπισμό των μεμονωμένων ατόμων που πάσχουν από κοινωνική απομόνωση. Προτείνεται οι ειδικοί της ψυχικής υγείας να αξιολογούν τακτικά ασθενείς σε κίνδυνο, παρέχοντάς τους λύσεις και πόρους που θα μπορούσαν να τους κινητοποιήσουν. Ωστόσο, κάθε άτομο πρέπει να λάβει και τις δικές του αποφάσεις, έχοντας επίγνωση ότι τόσο η μοναξιά όσο και η κοινωνική απομόνωση έχουν αρνητικό αντίκτυπο στην υγεία.